Hoe leg je een kind uit wat duinen zijn? In mijn absoluut niet wetenschappelijke uitleg kwamen de woorden zand, planten om het zand op de plaats te houden, heuvelachtig (dus op en neer) en achter zee en strand.
Niki: “Gaan we dan nu naar het op-en-neer-strand mama?”
Ik: “En hoe noem ik dat weer?”
Yana: “Gaan we dan nu naar de duiven mama?”
En inderdaad, die namiddag zijn we samen met mémé en pépé langs het duinenweggetje geweest. Héél leuk zo in het zonnetje maar toch wel een teleurstelling voor Yana en Niki. Want wat bleek: in tegenstelling tot wat ik me herinner van die specifieke duinen, is daar bijna geen zand meer maar vooral véél planten. Geen punten gescoord dus. Maar het was toch een hele leuke namiddag. Voor mémé was dit de eerste keer dat ze terug naar buiten kon sinds haar operatie. En wat heeft ze genoten van de kids, van de bloemen en planten, van de voorbijgangers, …
En dat was ineens ook de eerste namiddag waarop we met z’n viertjes met de fiets weg waren. Op de middag is Sean nog snel de fiets van zijn pé mogen gaan halen, dan in de gauwte een fietsstoeltje gekocht, en hup, weg waren we. Zooooo zalig.
