Yana en Niki

Tatergatjes

ingevandyck — Wed, 07 Dec 2011 18:42:00 +0000

De 4 dames die op de één of andere manier altijd wel iets tegen elkaar te vertellen hebben… En geloof me, vertellen kunnen ze!!! Niet te geloven dat ze elkaar gemiddeld dan nog eens zo’n 5 à 6 dagen per week zien…

Tja, dan vraag je je af van waar ze dat tateren toch hebben?!
Hoe dan ook: fijn dat ze zo goed met elkaar kunnen opschieten…

Annie – meisjes

ingevandyck — Wed, 07 Dec 2011 16:00:57 +0000

Elke keer dat er op de camping iets te doen was met of voor kinderen, stonden onze twee dames te popelen om mee te doen… of het nu op, naast of zonder podium was, of het nu overdag of zeer laat op de avond was, …. Eén van de musicals waar ze - meerdere keren trouwens – in mee hebben gedaan was Annie…

Kijk mee op: Video van de Annie meisjes en de Annie jongen

Featuring: van links naar rechts vooraan Morgane, Yana, Niki en achteraan Matthias en Merith

De magie – deel 2

ingevandyck — Sat, 03 Dec 2011 07:23:51 +0000

Niki komt vanochtend naar boven: mama, de sint is geweest maar hij heeft alleen maar jongensdingen gebracht want het is iets voor jongens…. Ze vertelt hetzelfde nog eens tegen haar zus… En dan, maar ja, dat zullen we ook wel leren leuk vinden hé… (Noot: vond ik een zeer fijne positieve opmerking!)

Wij naar beneden met z’n drietjes… en inderdaad, op tafel staat wat speelgoed, de schoenen van de kids zijn gevuld en er liggen 2 briefjes bij.

Briefje 1: voor Kyllian, van Sinterklaas

Dan maakt Niki de bedenking: ah ja maar Pé zal dit gebracht hebben (en Yana beaamt), ah ja want die chocoladen Sint heeft ook een brilletje op, ah ja en Pé weet dat natuurlijk. (Slik)

Briefje 2: een langer briefje waarin de Sint hulp vraagt aan Niki en Yana om die dozen naar Kyllian te brengen. De kadootjes voor de dames volgen binnen een paar daagjes… De Sint bedankt Yana ook voor haar mooie tekening…

De kinderen vinden het geweldig hoor… dat ze zo al mogen zorgen voor de kadootjes van Kyllian. En ik vind het super dat ze aanvaarden – zonder gezeur of zonder wenen – dat de Sint al wel iets voor hun neefje heeft gebracht maar nog niet voor hun. Alleen vraag ik me af, als vandaag opnieuw Pé aan de Sint werd gelinkt hoe lang heel het verhaal hier nog stand zal houden… Opnieuw: to be continued…

De magie – of toch niet?

ingevandyck — Fri, 02 Dec 2011 17:17:59 +0000

Het is weer die tijd van het jaar… Overal komt er wel een Sint opduiken en die zien er toch niet helemaal hetzelfde uit. Dat op zich, daar gaan de kinderen nogal losjes over… Maar wat als ze op school tijdens het langverwachte sinterklaasfeestje een Sint tegenkomen die:

een bril opheeft
én klinkt als Pé
én Bomma op het sinterklaasfeestje is zonder Pé (terwijl de kinderen hen anders ALTIJD samen zien)?

Wel, dan is dat Pé. Dus mama, Sinterklaas was Pé!

Nu, ik was op voorhand -gelukkig- al verwittigd over ‘de grote herkenning’ dus ik had al wat mogelijke antwoorden in mijn hoofd… zonder daarbij te moeten liegen. Want ook al klinkt het misschien onnozel, echt staalhard liegen wil ik eigenlijk ook niet doen… Maar Niki stelt helemaal geen vragen. Ze geeft gewoon het feit mee: ‘de Sint was Pé’. Ik probeerde erop in te gaan – zo van ‘tiens, hé, hoe kan dat nu?’ maar geen reactie naast het statement ‘de Sint was Pé, want bomma was daar zonder Pé en de Sint had een bril en dat heeft hij anders niet en hij klonk net als Pé.’

Wat doe je dan? Ga je er toch tegenin? Zet je toch nog aan tot verder nadenken (met het gevaar dat je de hele magie ontmijnt)? Ze heeft daar voor de rest dus absoluut geen enkele vraag bijgesteld. De Sint op zich bestaat nog wel, maar deze was dus overduidelijk Pé.

Nu ja, kan je haar ongelijk geven? Slimme meid, denk ik dan. Uiteraard had ze overschot van gelijk!

En ik? I rest my case… Al houd ik in mijn achterhoofd: to be continued…

Receptje

ingevandyck — Sat, 22 Oct 2011 17:56:53 +0000

Met een beetje vertraging, zo maak je bloederige spinnensoep:

Voor het ‘bloed’ heb je nodig:

1 laurierblad
peterselie
50 g boter
500 gr verse tomaten of gepelde uit blik
500 g ajuinen
3 wortelen
2 wit van de prei (steel)
140 g tomatenpuree ( 2 potjes)
3 bouillon blokjes (rund)
ongeveer 200 ml gezeefde tomaten

Snij de ajuinen, wortelen en prei in kleine stukken. pel de tomaten en snij ze in 4.
Smelt de boter in een grote kastrol, en bak eventjes de ajuin. Voeg daarna de rest van de groenten toe (wortelen, prei en tomaat).Vul de kastrol daarna met water tot de groenten juist onder water staan. Doe het laurrierblad mee in de pan en laat 30 min koken. Verwijder het laurierblad en mix de soep.Voeg 1,5 liter water (kan meer of minder zijn, naargelang goesting) toe met 3 bouillonblokejes en de 2 potjes tomatenpuree + de gezeefde tomaten. Laat nog even doorkoken en breng op smaak met zout, peper en eventueel paprikapoeder.

Voor de ‘spinnen’ heb je nodig:

300 gr gehakt
capellini

Maak balletjes van het gehakt. Breek de capellini in stukjes van ongeveer 3 cm en steek telkens 3 stokjes door elk gehaktballetje. Voor het plezier kan je er ook één bommetje (een balletje met zo veel stokjes erin als maar kan) tussensteken met eventueel een prijs voor wie het bommetje in zijn soep vindt. Ik heb de balletjes eerst apart wat gekookt tot ze gaar waren en dan op het einde bij de soep gevoegd.

En voilà, de bloederige spinnensoep kan geserveerd worden.

Ten huize Van Tyghem:

Bij ons hebben de kids zich geweldig goed geamuseerd met het maken van de spinnetjes. Ok, hun lijfjes zagen er soms wat ‘anders’gevormd uit maar wie ben ik om daar commentaar op te leveren. Niki en ik vonden het alleszins super lekker. Yana was er iets minder zot van zodra ze alle spinnen verorberd had.

Ook een aanrader, voor ik had verraden hoe we die soep dan wel gingen maken had ik de kids zo ver gekregen dat ze buiten op spinnenjacht zijn gegaan. Hilarisch!

Trots

ingevandyck — Wed, 19 Oct 2011 08:32:47 +0000

Mijn grootouders in de krant: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=do3h53u4

Bomma en bompa op de foto met de thuishulp

Ik ben ongelofelijk trots op mijn mama die er alles aan heeft gedaan – en die er nog steeds zeer veel voor doet! - zodat mijn grootouders toch nog samen in hun eigen vertrouwde woning kunnen blijven… en op mijn grootouders die al bij al met al die veranderingen toch zeer goed omgaan!

Fotootje

ingevandyck — Wed, 28 Sep 2011 12:39:36 +0000

Mijn fotomodellen showen hun nieuwe outfits… Plezier dat ze hadden…

Eindelijk weer naar school – update

ingevandyck — Fri, 02 Sep 2011 18:21:59 +0000

Heel even kort: vandaag bleek de dag toch al iets meer uitdaging te brengen voor Yana. “Er waren toch al meer werkjes nu”. Gaat de goede kant op dus .

De eerste les op de kunstacademie was ook een meevaller, voor allebei. Al had ik nu wel kunnen denken dat knutselen, tekenen ed absoluut geen probleem zouden vormen, integendeel. Doodvermoeide maar happy kids dus…

Eindelijk weer naar school :-)

ingevandyck — Thu, 01 Sep 2011 18:00:33 +0000

Voor zesjarigen is twee maand vakantie duidelijk véél te lang gebleken… Zeg nu zelf, twee maanden zonder vriendjes (ook al kwamen er wel eens vriendjes spelen of zagen ze vriendjes op de speelpleinwerking of op Grabbelpas, dat is blijkbaar niet hetzelfde) is op zich al onmenselijk en om dan nog eens twee maanden te moeten wachten vooraleer ze écht kunnen leren lezen en schrijven dat is duidelijk zeer ondraaglijk. Weken hebben ze uitgekeken naar DE EERSTE SCHOOLDAG… elke dag opnieuw: ‘is het nu nog lang?’
Vooral de laatste week zat ik vol spanning mee af te tellen, al was het maar in het vooruitzicht terug twee iets minder hyperkinetische kinderen in huis te hebben… Wat zaten die vol energie de laatste week… compleet in overdrive.

Het verdicht na de eerste schooldag: Niki vond het wel ok, Yana niet echt want ze wilde meer werkjes krijgen en minder naar het toilet moeten gaan (haar woorden, niet de mijne ). Hm, is dat dan een anticlimax? Volgens mij wilden ze direct al vanaf dag één er volop invliegen om nu EINDELIJK dat lezen, schrijven en rekenen helemaal onder de knie te krijgen (ook al kan dat qua snelheid nog tegenvallen want ze kunnen dat allebei al een beetje).
Neemt niet weg dat ze vanochtend wel stonden te springen op de speelplaats samen met al hun vriendjes… Zo erg zal het dan niet geweest zijn zeker?

Nu zijn het officieel kleuters-af… Toch een emo-momentje voor de mama…

10-jaren plan uitgevoerd in één week

ingevandyck — Mon, 15 Aug 2011 19:28:19 +0000

Onze leefruimte tot 1,5 week geleden:

Onze leefruimte na de interventie van het team van Huizenjacht / Waar voor je geld:

Onze mening:

‘t Is een beetje dubbel.

Langs de ene kant had ik van een binnenhuisarchitecte iets hogere verwachtingen. Bij het binnenkomen – met een camera op mijn gezicht – denk ik mijn teleurstelling toch te kunnen hebben verbergen. De ruimte was wel geschilderd, er stonden 2 nieuwe meubels, de lampen hingen en de radiatoren waren bedekt met een soort van forex-foto maar voor de rest was het nogal kaal. In mijn hoofd had ik op één muur kleur verwacht + voor de bureau had ik expliciet gevraagd dat die zou ‘verborgen’ zijn… dat viel dus wat tegen. Stiekem durf ik stellen dat wat aankleding betreft (schilderen ed) ik dit ook wel had kunnen bedenken.

Langs de andere kant, zonder dit programma zou onze living binnen 10 jaar waarschijnlijk nog kale ongeschilderde muren hebben. De nieuwe meubels vallen reuze mee en héél belangrijk: zonder dit programma zou ik NOOOOIT die bloemenlamp van Ikea gehad hebben. Waarom niet? Niet echt naar de smaak van mijn ventje. Vind ik dat erg? Heel eerlijk? Wat denk je? Ik heb toch maar lekker mijn lamp denk ik dan…
Uiteindelijk heeft de ruimte ontzettend veel potentieel. Zelfs nu al vind ik het zeer huiselijk en gezellig. De foto’s op de radiatoren – alhoewel ik het doodzonde vind om sierradiatoren te bedekken – geven echt wel een zeer apart gevoel. De kleur op de meuren geeft rust en zorgt dat onze gordijnen als accent kunnen dienen. We hebben nog wat denkwerk te verrichten ivm de bureau + er moet nog een foto boven de zetel komen maar voor de rest… eigenlijk zeer tevreden dat we eindelijk een (t)huiskamer hebben.

En de kids?

Die hadden – vooral Yana – duidelijk wat meer tijd nodig om aan de veranderingen te wennen. Toegegeven, we hadden op dat moment al een heel hectische week achter de rug (tegen de klok kasten leegmaken, muren schuren en primen, meubels terug zetten en de zichtbare spullen terugzetten voor de tv, poetsen, tuin wat oprommelen, kids over en weer gaan halen op de camping, …) dus voor Niki en Yana is dat ook best stressen geweest…

Nu op naar de volgende kamer!!

Ah ja, nee ik weet nog niet wanneer het wordt uitgezonden en ja ik laat dat uiteraard weten zodra ik daar een bericht van krijg. Zeer benieuwd hoe dat allemaal in beeld wordt gebracht…