Yana en Niki

voor het eerst ook op een blog

Vanalles en nog wat 2 mei 2012

Gearchiveerd onder: Familie,Ons gezinnetje — ingevandyck @ 10:25
Tags: , , , , , ,

Wist je dat…

  • Yana gisteren op een grote fiets (24″) gefietst heeft… ze was er wel moe van maar dat gaat nogal vooruit!!
  • Niki absoluut nog niet op een grotere fiets wilt rijden… alles op zijn tijd :-)
  • we afgelopen zaterdag – met een maandje vertraging – een familie-verjaardag-feestje hebben gehouden voor de kids en dat we net iets te veel desserts voorzien hadden?

    Afbeelding

    Alhoewel, kan je ooit teveel desserts voorzien? Is én chocomousse (ook al was die wat geklonterd – chocolade te koud geworden bij het mengen) én een crème-au-beurre taart én versierde cakejes én gewone cake teveel van het goede? Allemaal zelf gemaakt hé!

    Afbeelding

  • cupcakes versieren met de kids geweldig leuk en oersimpel is als je van die voorgekleurde marsepein en suikerpasta koopt (al weet ik nog steeds niet voor welk soort van toepassing je best welke van de twee gebruikt – wij hebben gewoon naar de kleurtjes gekeken om te beslissen)?

    Afbeelding

  • de kids trouwens hele leuke kadootjes hebben gekregen waar ze al heel vaak mee gespeeld hebben de laatste dagen!
  • we trouwens nog het klasfeestje voor hun verjaardag moeten doen?
  • het € 100 kost als je op een feestdag een slotenmaker nodig hebt om binnen te kunnen als je aan de binnenkant overal sleutels hebt laten opzitten?
  • dat diezelfde slotenmaker in zo’n 20 seconden ‘binnen breekt’ als de deur gewoon toe getrokken is (want de deur in het slot draaien gaat uiteraard evenmin als de sleutel erop zit)?
  • ik nog gigantisch veel te doen heb voor mijn eindwerk en dat ik in juni niet klaar zal geraken?
  • ik nog slechts vijf examens en een eindwerk verwijderd ben van de titel ‘gezinswetenschapper’?
  • ons huis zaterdag toch enkele uren volledig (allé, toch vrij volledig) aan kant geweest is?
  • het gisteren gezellig – en lekker! – was op het familie-verjaardagsfeestje van ‘tante’ Ilse?
  • het zonnetje deugd heeft gedaan!
  • ik nog zoveel meer zou kunnen bedenken om te zeggen maar dat ik toch maar beter voor school verder werk?

Tot de volgende! :-)

 

Tafelconversaties 8 juni 2010

Gearchiveerd onder: Ons gezinnetje — ingevandyck @ 09:39
Tags: , , ,

In een heel vrolijke bui zaten onze twee meiden vrolijk te kwebbelen aan tafel. Uit het niets begon Niki met een spelletje ‘wat vind je het ergste… a of b’. Yana volgde snel en samen bedachten ze de gekste combinaties. Maar één combinatie van Niki was een schot in de roos en sloeg ons even met verstomming: “Papa, wat vind je het ergste? Geen cola meer drinken of nooit sigaretjes meer roken?”

Héél intelligente vraag vind ik!
En de hamvraag, wat zou hij geantwoord hebben? Wie durft? :-D

 

Beslist 2 juni 2010

Gearchiveerd onder: Ons gezinnetje — ingevandyck @ 19:06
Tags: , ,

‘t Is beslist: Niki wordt later kok.

Hoe komt ze daar zo ineens bij? Terwijl Sean de kids ging halen aan de turnkring begon ik al aan de spaghetti (ik moest me toch even van die cursussen losrukken om niet compleet gek te worden).
Mijn kids kennende willen ze altijd héél graag meehelpen met groentjes snijden ed. Dus de champignons had ik wijselijk nog aan de kant liggen… Super enthousiast dat ze mochten mee helpen, hebben ze als flinke meiden de champignons gekuist en in -ontzettend fijne- stukjes gesneden. Want moest je ‘t nog niet weten, warme champignons zijn vies en helemaal niet lekker, maar in mini-stukjes proef je dat niet meer. ‘Koude’ (rauwe dus) daarentegen zijn jammie lekker. En tijdens dat snijden zei Niki vol overtuiging: ‘ik word later kok’.
En Yana: ‘wij zijn toch een goed team hé mama. Hier, snij jij ook maar eentje, dan zit jij ook in ons team.’ (Even een Protput flashback… :-) )

Niki wordt trouwens niet zo maar een kok, nee hoor, zij wordt de beste kok van de hele wereld. ‘En wat krijgt de beste kok?’ Awel, sterren dus. ‘En wat doet die dan met die sterren?’ Op het raam kleven en veel centjes verdienen. ‘Ah ok, dan kunnen we een trampoline kopen!! Joepie’

Niki na het eten: eigenlijk hé, wil ik bakkerij worden. Wat is dat eigenlijk mama, bakkerij? Ah ok, ja, dan word ik bakker en dan ga ik brood bakken en zo, en taart, …

 

> 500 km 12 oktober 2009

Gearchiveerd onder: Ons gezinnetje,Varia — ingevandyck @ 19:35
Tags: , , , , , , , ,

> 500 km
doorheen 5 Vlaamse provincies met uitgebreide stops in 4 daarvan
in 2 dagen
volgepland met activiteiten…

1e stop: een blits-bezoekje aan Tante Heidi om vergeten spulletjes terug te geven
2e stop: blijven slapen bij Moni
3e stop: op bezoek bij bomma
4e stop: op bezoek bij bompa, bewonderen van de nieuwe badkamer in wording en de andere nodige aanpassingen

5e stop: richting Antwerpen voor ‘Op zoek naar Maria’ – zonder kids welteverstaan. Héél leuke musical, qua zitcomfort iets minder (alleszins toch voor de mensen die niet lenig genoeg meer zijn om de benen in de nek te gooien) maar toch zeker de moeite. Dat met een leuke babbel in goed gezelschap maakt een fijne avond… Voor herhaling vatbaar hé Lieve?
6e stop: terug richting Moni nà 2 koffies - om wakker te blijven (een effect dat iets té goed gewerkt heeft bleek doorheen de nacht)

7e stop: naar het feest van de familie Van Dyck (of volgens de helft van de familie Van Dijck). Een feest dat op papier een zeer uitgebreide brunch leek maar in werkelijkheid zowel middag- als namiddag- als avondeten bleek te voorzien (niet helemaal volgens plan denk ik maar er moet in de keuken tussen de soep en de patatten iets mis gelopen zijn :-) ). Alleszins was het zeer aangenaam. Zoals altijd is de start een beetje onwennig – we zien veel van die mensen enkel en alleen maar op dat +/- 5 jaarlijkse feest – maar dat lost zichzelf snel op. Ook kinderen schijnen daar absoluut geen moeite mee te hebben. Op het einde was er zelfs een klein drama want Niki, Yana en Zita schenen maar geen afscheid van elkaar te willen nemen. Zo vertederend schattig dat ze waren… Enne, we zullen echt een brief aan de Sint moeten schrijven zodat mama (ik dus) eindelijk terug haar eigen fototoestel kan terug claimen. Want zeg nu zelf, wanneer kinderen ergens zoveel passie voor hebben, kunnen we dat toch alleen maar stimuleren. (En dan moet ik tenminste niet meer vragen om alsjeblieft zelf nog eens het toestel te kunnen gebruiken. :-) )
8e stop: na een lange leuke dag terug richting Oostende – doorheen de regen – en gelukkig zonder in slaap te vallen (om een nacht tegemoet te gaan waarin het stormt, ook niet slaapbevorderlijk).

En Sean? Die heeft ocharme 2 volle dagen (shiften van 12u) gewerkt en is uit armoede dan maar op zijn werk blijven slapen aangezien ik nu echt wel de auto nodig had. Op die dagen mis ik mijn eigen ex-tuuteke toch wel.

 

Het land van 101 excuses 18 april 2009

Gearchiveerd onder: Ons gezinnetje — ingevandyck @ 19:48
Tags: , ,

‘Ik heb geen honger’
‘Mama, mijn buik doet pijn’
‘Kijk eens naar mijn keel’
‘Mijn arm is moe’
‘Mijn buik doet echt pijn hoor’
‘Ik moet overgeven’
‘Ik heb geen honger’

En zo ging dat nog even door. De wok met kip viel dus niet echt in de smaak bij Niki. Zo slecht kan het thans niet geweest zijn want zowel Yana als pépé als ik hebben lekker gegeten. Maar voor Niki was de maaltijd onoverkomelijk en dus echt niet lekker. En maar zagen en zeuren en zagen en nog eens zeuren… Dus geen dessertje. Niet dat ze persé haar bord moet leegeten (zelfs al lag er met moeite een eetlepel aan groenten en kip op) maar ze moet wel proeven en proberen en dan liefst op een aangename manier… Zelfs de rijst en kip die ze wel lekker vindt, ging er maar niet in door dat zeuren dus vandaar, geen dessertje. En wat was dat een drama… want ‘ze had nog honger’!!! Excuus? Of toch niet? Ik heb toch maar voet bij stuk gehouden… niet makkelijk… maar toch noodzakelijk bij momenten. Ook voor de mama blijft het leren natuurlijk.

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.