> 500 km
doorheen 5 Vlaamse provincies met uitgebreide stops in 4 daarvan
in 2 dagen
volgepland met activiteiten…
1e stop: een blits-bezoekje aan Tante Heidi om vergeten spulletjes terug te geven
2e stop: blijven slapen bij Moni
3e stop: op bezoek bij bomma
4e stop: op bezoek bij bompa, bewonderen van de nieuwe badkamer in wording en de andere nodige aanpassingen
5e stop: richting Antwerpen voor ‘Op zoek naar Maria’ – zonder kids welteverstaan. Héél leuke musical, qua zitcomfort iets minder (alleszins toch voor de mensen die niet lenig genoeg meer zijn om de benen in de nek te gooien) maar toch zeker de moeite. Dat met een leuke babbel in goed gezelschap maakt een fijne avond… Voor herhaling vatbaar hé Lieve?
6e stop: terug richting Moni nà 2 koffies - om wakker te blijven (een effect dat iets té goed gewerkt heeft bleek doorheen de nacht)
7e stop: naar het feest van de familie Van Dyck (of volgens de helft van de familie Van Dijck). Een feest dat op papier een zeer uitgebreide brunch leek maar in werkelijkheid zowel middag- als namiddag- als avondeten bleek te voorzien (niet helemaal volgens plan denk ik maar er moet in de keuken tussen de soep en de patatten iets mis gelopen zijn 
). Alleszins was het zeer aangenaam. Zoals altijd is de start een beetje onwennig – we zien veel van die mensen enkel en alleen maar op dat +/- 5 jaarlijkse feest – maar dat lost zichzelf snel op. Ook kinderen schijnen daar absoluut geen moeite mee te hebben. Op het einde was er zelfs een klein drama want Niki, Yana en Zita schenen maar geen afscheid van elkaar te willen nemen. Zo vertederend schattig dat ze waren… Enne, we zullen echt een brief aan de Sint moeten schrijven zodat mama (ik dus) eindelijk terug haar eigen fototoestel kan terug claimen. Want zeg nu zelf, wanneer kinderen ergens zoveel passie voor hebben, kunnen we dat toch alleen maar stimuleren. (En dan moet ik tenminste niet meer vragen om alsjeblieft zelf nog eens het toestel te kunnen gebruiken. )
8e stop: na een lange leuke dag terug richting Oostende – doorheen de regen – en gelukkig zonder in slaap te vallen (om een nacht tegemoet te gaan waarin het stormt, ook niet slaapbevorderlijk).
En Sean? Die heeft ocharme 2 volle dagen (shiften van 12u) gewerkt en is uit armoede dan maar op zijn werk blijven slapen aangezien ik nu echt wel de auto nodig had. Op die dagen mis ik mijn eigen ex-tuuteke toch wel.
