De kleine dingen 28 maart 2012

Wist je dat:

• we zonet op twee uur tijd maaltijdcheques hebben afgehaald, de kinderen van school hebben gehaald, 6 paar schoenen voor de kids gevonden (en betaald) hebben in 2 verschillende winkels, nog naar de Zeeman geweest zijn om uiteindelijk de kids af te zetten voor hun maandelijkse woensdagnamiddag activiteit?
• de Zeeman door beide kids als ‘mama, dat is hier zo leuk’ werd bevonden? Waarom? Wel, er was geen volk dus ze konden vrij doorheen de hele winkel crossen, spulletjes passen, speelgoed bekijken, voor de spiegel staan draaien met armbandjes, diadeems en sjaaltjes om uiteindelijk – met hun eigen centjes – elk 2 accessoires (tegen een spotprijs!) te kopen… GEWELDIG! Zowel de verkoopster als de mama en de papa vonden het super. Waarom nog naar een duur pretpark gaan als je gewoon naar de Zeeman kan?
• onze twee dames onderaan elk twee tanden kwijt zijn en bovenaan Niki eentje en Yana twee?
• Yana ‘s morgens zeer graag en lang voor de spiegel staat te paraderen – want ze heeft nu zo’n spiegeldeur aan haar metershoge kleerkast?
• Niki vaak al helemaal gewassen (alhoewel ik me afvraag of ze dan ook echt goed gewassen is ) en aangekleed is tegen dat de rest van het gezin opstaat? Zij heeft dan weer véél meer tijd nodig bij één specifieke ochtendlijke bezigheid waar ik verder niet over in detail ga treden…
• Yana geweldig graag en zeer gedreven gaat tafeltennissen?
• Yana eigenlijk nog eens heel graag naar haar vriendinnetjes in Mechelen wilt?
• het hier aftellen is tot de BIG day op vrijdag wanneer de dames zeven jaar worden?
• dat het evenzeer aftellen is tot we naar de camping kunnen met z’n allen… liefst onder een stralend zonnetje…
• Niki en Yana zeer fervente lezers zijn?
• we gisteren rekenoefeningetjes hebben gedaan met ons drietjes en dat we op een bepaald moment een spelletje ‘om ter snelst’ begonnen met de rekenkaartjes van school?
• we met dat spelletje op een willekeurig moment zijn gestopt en dat bleek bij het tellen van de kaartjes dat Niki en Yana elk exact 24 keer het snelst geweest zijn?! Hilarisch! Tja, zei Niki, dat komt omdat wij tweelingen zijn hé mama… We hebben ons een kriek gelachen… De kleine dingen in het leven.
• ik blij ben dat het me terug lukt om van die kleine dingen te genieten en de (school)boel dan even de boel te laten?

Geniet nog van de dag…

Bezoek uit Mechelen 20 september 2009

Op het einde van de zomervakantie nog een heel groot hoogtepunt: bezoek van 2 vriendinnetjes uit Mechelen!!! Ons huisje was net wel (alhoewel, eigenlijk niet echt helemaal) ‘bezoekklaar’. Yune en Pieternel stonden volgens de mama’s ook al te popelen om langs te komen. En ook al waren de eerste minuten een klein beetje onwennig, dat ijs was ontzettend snel gebroken. Daar zaten we dan met 3 mama’s alleen in de living, terwijl het enthousiasme van de 4 dames vanuit de speelkamer helemaal tot beneden toe te horen was.

Yune, Pieternel, Niki, Yana

Naast verkleedpartijtjes hoort ook verstoppertje tot de favorieten:

Verstoppen... rarara waar ben ik

En hilariteit alom, ondanks dat de meiden zich keer op keer bijna op dezelfde manier verstoppen…

Verstoppertje - gevonden

Zoals een beetje te verwachten was, was het afscheid net iets moeilijker. Na een kort bezoekje aan het strand nog een laatste keer dag zwaaien naar de trein… Een heel leuk dagje zat er op… En weer een leuke herinnering erbij…

Kinderlogica 14 juni 2009

Binnenkort is het grote vakantie, weet je nog?
“Ja, en dan gaan wij naar Johnny daarna”
En wie gaat er dan naar de klas van Frederic? (= kleuterleraar De Zonnebloem in Oostende)
“De kindjes van Grace”
Hoe, en bij Grace dan? (= peuterlerares De Zonnebloem)
“Daar gaan dan de kindjes van Monique en Greet naartoe” (= juffen kleuterklas Villa Zonnebloem in Mechelen)

Terug van weggeweest is heel goed meegevallen 27 maart 2009

Een beetje ziek zijn heeft ons uitstapje niet kunnen bederven. Woensdag na school begon ons tripje naar Duffel. Van enige verlegenheid was er geen sprake toen we bij Lieve aankwamen. Integendeel zelfs… Spelen met de barbies, op bezoek bij de mama en papa van Lieve, nog spelen met de barbies, … Het was een heel plezante namiddag gevolgd door lekker eten en een goed bad. En dan slapen in het bed van Lieve terwijl mama en Lieve in de uitklapzetel vlogen, dat was ook een belevenis. Best wel fijn, vonden mijn meiden.   En we hebben eigenlijk ook allemaal geslapen als roosjes.
Dankjewel Lieve, voor het logement!

Op donderdag hadden we best wel een drukke agenda. Eerste stop: naar Chris en Nicole (ex-buren van in Mechelen) in Rijmenam voor de jaarlijkse fotoshoot van de kids (een foto volgt maar zoals je misschien wel weet, is onze computer op de sukkel en komt er heel wat foefelwerk aan te pas vooraleer ik een cd-rom kan inlezen). Ze hebben zich geweldig goed geamuseerd en waren wonderbaarlijk genoeg ook onmiddellijk op hun gemak (in tegenstelling tot de vorige jaren). Dat heeft dan ook een hele mooie fotoreeks opgeleverd van over de 100 foto’s in 2 verschillende outfits. Ik moet ook wel zeggen dat ik ongelofelijk blij ben dat ik Chris en Nicole ken. Niet alleen zijn dat 2 hele leuke lieve mensen met een fijn gezin, Chris kan heel goed fotograferen en stelt mijn kids direct op hun gemak. En wie me kent, weet dat ik veel belang hecht aan die momentopnames op papier (allé ja, nu vooral op pc ). Een heel geslaagde voormiddag dus!

En dan le moment suprême: het geplande bezoekje aan de klas van Monique en Greet… in Mechelen. Wat hebben ze/we daar naar uitgekeken! Het ijs was op ontzettend korte tijd gebroken en de meidenbende (Oona, Yune, Yana, Niki, Pieternel) is na de kring – waar we ook de leuke brief van de klas van Frederic hebben voorgelezen en de foto’s en tekeningen hebben bewonderd - aan het tetteren geslagen… handje in handje met z’n allen… alsof ze nooit zijn weggeweest. Zo ontroerend! Eventjes tot rust komen in de snoezelruimte – een ruimte ingericht speciaal om wat sfeer te brengen, met lichtjes en kussentjes ed, héél leuk gedaan – en dan vrij spel in de klas. De tijd vloog letterlijk voorbij. Dan was het alweer tijd om naar de kring te gaan om de dag af te sluiten… zoooo snel al.

Bezoek van Niki en Yana aan de klas van Greet en Monique

En als kers op de taart kregen Yana en Niki een koksmuts mee naar huis, in het kader van het bakkersproject in de klas. Van het brood dat Monique met de kindjes samen heeft gebakken -op ambachtelijke wijze- zullen ze niet meer kunnen proeven jammer genoeg. Misschien een ideetje voor bij Frederic?
Dankjewel Monique, dat we dit bezoekje konden brengen aan de klas!! Ik krijg niet uitgedrukt hoe zeer we hiervan genoten hebben!

Op het einde was er op de speelplaats wel een moeilijk momentje voor mijn meiden. Ineens was het wat overweldigend voor hen. De kindjes van de andere klassen (letterlijk tot die in het 6e leerjaar) wilden allemaal Yana en Niki nog eens zien. De kleuters wilden nog met hen spelen. Mama was nog een praatje aan ‘t maken met de andere ouders. En dan was het ineens te veel. Al die aandacht konden ze niet meer de baas dus dan had ik terug twee beenplakkertjes. Ik kan me ook wel heel goed voorstellen dat er voor hen wel heel veel indrukken tegelijk op hen afkwamen.

Ons dagje hebben we geëindigd in ‘onze’ straat in Mechelen. Aan ons ex-huisje was er nog steeds geen beweging te zien. We zijn wel eventjes gepasseerd bij onze (ex-)buren Arnout en Vanessa. Ook fijne mensen en een leuk en zorgzaam gezin. Voor wie het trouwens niet weet, Arnout heeft zo’n kleine 4 jaar geleden Niki verzorgd toen ze een paar dagen op de neonatale afdeling in Antwerpen was opgenomen. Alleen wisten we toen nog niet dat we eigenlijk buren waren.

En dan nog een blitsbezoekje bij Jenny en Harry waar we jammer genoeg niet heel lang meer konden blijven. Ik zou daar anders uren kunnen zitten – en heb dat in het verleden trouwens al gedaan, vergezeld van lekkere koffie. Jenny, volgende keer zal ik dat wat op voorhand proberen af te spreken hé!

Vandaag dan terug naar school in Oostende, gewapend met de bakkersmuts van bij Greet en Monique. Benieuwd of ze veel zullen vertellen over hun drukke maar toch heel leuke uitstap naar Mechelen.

Eventjes terug van weggeweest 24 maart 2009

Nog 2 keertjes slapen en we gaan nog een keertje op bezoek op school in Mechelen. Yana en Niki kijken er naar uit want ‘ik mis Mechelen toch wel’. En dan bevat de term ‘Mechelen’ 101 dingen zoals school, speelgoed, … en ook vriend(innet)jes zoals Emma, Pieternel, Yune, Oona, Luna, Irge, Stan(netje), …  Awel, de mama kijkt er ook naar uit. Al zal het best onwennig zijn voor Yana en Niki. Benieuwd hoe snel het ijs zal breken.

Heimwee 10 maart 2009

Vanmorgen had Niki een moeilijk momentje… Ze mist de school in Mechelen, ze mist Monique en Greet, ze mist haar speelkameraadjes, ze mist haar speelgoed… (Voor wie het nog niet weet, wij kamperen de volgende weken bij mijn schoonouders in Oostende. Er is wel wat speelgoed naar hier verhuisd maar wegens dat chronisch overschot aan speelgoed is er toch een deel in de container gemoeten.) Was echt wel zielig. Ik kreeg een heel overweldigend beschermend gevoel en zou in staat geweest zijn van de auto te nemen en naar Mechelen te rijden. (Vooral aangezien ik bij momenten toch ook wel wat heimwee heb.) De tranen stonden ons allebei nader dan het lachen.

Versta me niet verkeerd, Niki gaat heel graag naar school in Oostende en heeft daar ook al een resem vriendjes en ze vindt Frederic nog altijd even lief. Maar ook kinderen van 4 hebben het recht om wat moeite te hebben met afscheid nemen.

Verhuis naar Oostende 18 februari 2009

Voor wie het nog niet wist, sinds 1 februari 2009 zijn wij -in Sean z’n geval: opnieuw- Oostendenaars. Tot nader order hebben we onze intrek genomen bij de schoonouders (merci Mémé en Pépé!). ‘t Is een beetje geven en nemen met z’n zessen en met een hond en 3 katten maar al bij al lukt het ons vrij aardig vind ik. Oorspronkelijk zou het voor een maandje of 2 zijn, nu kijken we al tegen een maand of 3,5 aan… time will tell.

Yana en Niki zijn ons al een maandje voorgeweest en gaan al sinds 5 januari naar de lokale Freinet school. Frederic (ja ja, een meester ) kreeg al direct de stempel ‘dat is een hele lieve’, en al zo’n reactie in de 1e week is een heel compliment! Dus bedankt Frederic, dat je mijn meiden zo op hun gemak hebt gesteld. En bedankt Nele, voor de knuffels en voor de extra aandacht. En bedankt tante Nicole, voor je zorgzaamheid.
En een dikke dankjewel voor Mémé en Pépé om voor hen te zorgen.
Bedankt! Yana en Niki waren en zijn in goede handen.