Uitspraakje Yana en Niki 10 mei 2012

Gisteren kwamen de dames van de trap en al afdalend klonk met een luide stem: ‘Mamaaaaaaaaa, waarom zeggen jullie altijd (alsof dat een dagelijks gespreksonderwerp is) dat jullie niet getrouwd zijn? Waarom zeggen jullie dat zo?’

Hm, geen flauw idee van waar die licht verwijtende vraag komt maar bon… Ik ga er graag op in: ‘(aarzeling) vanwaar kom je daar nu ineens zo op?’

Een nog steeds  verwijtend antwoord met bijhorende schuin gedraaide hoofden en sprekende uitdrukking: ‘Boven lagen er ringen dus waarom zeg je dat dan???’

Ah zo, van daar de logische redenering dat mensen die nooit ringen dragen en toch ringen in huis hebben dan stiekem getrouwd zullen zijn en dat om de één of andere reden absoluut niet aan hun eigen kinderen zouden vertellen… integendeel, er zelfs over zouden liegen… HILARISCH!!! Ik vond het alleszins een geweldig schattig staaltje van jeugdig redeneervermogen…

Voor de zekerheid: neen, wij zijn niet getrouwd… ja, één van die twee ringen heb ik ooit van papa gekregen… waarom?… zomaar, omdat hij mij graag zag/ziet… aaaaaaaah (wat een expressie op die gezichtjes!!), dus niet omdat je getrouwd bent?… nee dus…

Hoe graag had ik een vlieg willen zijn om de conversatie die aan de interpellatie voorafging te volgen… En hoe graag had ik gewild dat ik op dat moment die conversatie met een cameraatje had kunnen opnemen om er later van te genieten??

De vlek 22 maart 2012

Situatieschets: de kids komen net uit bad en Sean staat bij hen. Yana is bezig over haar moedervlekken tot plots de vraag komt: “waarom hebben we geen vadervlekken? waarom alleen moedervlekken?”…
Tja, de mysteries van het leven…

Uitspraakje Niki 23 maart 2011

Onderweg in de auto

Niki: ‘da’s hier precies veel file hé mama?’
Ik: ‘eigenlijk is het niet echt een file, er staan gewoon heel veel auto’s te wachten tot het licht groen wordt’
Niki: ‘nee mama, donkergroen!’

Lol! ‘t Was niet bedoeld als grap maar Sean en ik vonden hem toch wel super!

Uitspraakje Yana 20 februari 2011

Gisteren net voor het middageten:

Ik: ‘ik heb zoveel honger dat ik wel een paard zou kunnen opeten…’
Yana: ‘tja mama, dan zal je wel eerst helemaal tot de kinderboerderij moeten rijden hoor…’

Kinderpuberteit? 10 november 2010

Gisterenavond:

Yana: “Mama, mag Kiandro eens blijven slapen?”
Ik <stomverbaasd dat er plots interesse is om een jongen te willen laten overnachten – op Matthias en Kyllian na uiteraard>: “Hm, en waarom wil je dat graag?”
Yana: ” Omdat Kiandro verliefd is op mij”
Ik: “Fijn. En ben jij ook verliefd op hem?”
Yana: “Tja, dat weet ik nog niet. Maar ik heb nog nooit een liefje gehad. En anders zal ik nooit babies krijgen hé mama!!”

En dan springt Niki ertussen:
Niki: “Ja, want ik heb al een liefje hé, Matthias. En wij hebben ook al zoentjes gegeven.”  (Noot: een hele tijd geleden heb ik moeten beloven om dat absoluut aan niemand te vertellen maar nu maakt ze er geen geheim meer van, vandaar bij deze ook de grote onthulling… )

Vandaag in de auto onderweg van school naar huis:
Yana: “Eigenlijk heeft Kiandro nog een liefje.”
Ik: “Ai, en wat vind jij daarvan?”
Yana: “kweetnie”

Uitspraakje 22 september 2010

Misschien ken je dat gevoel? Je komt thuis en je ziet de kids (in dit specifieke geval mijn kids + 2 achternichtjes) en ineens lijken ze zoveel groter en ouder dan dat ze de dag voordien leken. Dat overkwam mij gisteren na een -lange- schooldag…

Vanochtend was Niki als eerste wakker en ze komt zo eventjes op mijn schoot knuffelen en ik zeg: ‘weet je wat, jij wordt zo groot hé. Wat ben jij weer gegroeid.’

In het slaapdronken momentje moet die info even bezinken tot Niki heel wijs antwoord: ‘eigenlijk hé mama, eigenlijk ben ik nog maar net zo groot als gisteren hoor.’

Vooral de toon van ‘ik zal je es iets vertellen maar ‘t is onder ons hé’… Super!

Wijze raad van Tante Yana 13 september 2010

Ik – vanmorgen: ‘Veel plezier op school vandaag!’
Yana: ‘Jij ook veel plezier mama. Hm, misschien moet je anders maar een beetje studeren vandaag. Ja, dat is een goed idee. Dàààg mama!’

Tafelconversaties 8 juni 2010

In een heel vrolijke bui zaten onze twee meiden vrolijk te kwebbelen aan tafel. Uit het niets begon Niki met een spelletje ‘wat vind je het ergste… a of b’. Yana volgde snel en samen bedachten ze de gekste combinaties. Maar één combinatie van Niki was een schot in de roos en sloeg ons even met verstomming: “Papa, wat vind je het ergste? Geen cola meer drinken of nooit sigaretjes meer roken?”

Héél intelligente vraag vind ik!
En de hamvraag, wat zou hij geantwoord hebben? Wie durft? :-D

Gesprekje vanmorgen 3 mei 2010

Yana: “mama, mag ik ‘meteren’”? (= met zo’n rolmeter 101 dingen beginnen meten)
Mama: “nu niet schatje, we moeten ons klaarmaken. Zou jij later dan eigenlijk landmeter willen worden?” (want “meteren” hoort echt tot haar favoriete bezigheden)
Yana: “nèèèèè, want dan ben ik een werkman”
Mama: “en wil jij geen werkman zijn dan?”
Yana: “natuurlijk niet, dan wil ik een echte prinses zijn”
En terwijl ze verder naar beneden gaat: “en dan moet ik natuurlijk een echte kroon hebben…”

Noot: word ik dan een koningin?

Moeilijke woorden 12 maart 2010

Gespreksfragmentje vanmorgen:

Mama: “En Niki, wat heb je gisteren gegeten op school? Was het lekker?”
(Noot: op donderdag zie ik mijn meiden niet of bijna niet. Om het makkelijk te maken, eten ze dan warm op school.)

Niki (haalt schouders op): “Het was ok, ‘t was niets bijzonders mama.” (pauze) “Wat betekent dat eigenlijk ‘niets bijzonders’?”