Vanalles en nog wat 2 mei 2012

Wist je dat…

• Yana gisteren op een grote fiets (24″) gefietst heeft… ze was er wel moe van maar dat gaat nogal vooruit!!
• Niki absoluut nog niet op een grotere fiets wilt rijden… alles op zijn tijd
• we afgelopen zaterdag – met een maandje vertraging – een familie-verjaardag-feestje hebben gehouden voor de kids en dat we net iets te veel desserts voorzien hadden?

  

  Alhoewel, kan je ooit teveel desserts voorzien? Is én chocomousse (ook al was die wat geklonterd – chocolade te koud geworden bij het mengen) én een crème-au-beurre taart én versierde cakejes én gewone cake teveel van het goede? Allemaal zelf gemaakt hé!

  

• cupcakes versieren met de kids geweldig leuk en oersimpel is als je van die voorgekleurde marsepein en suikerpasta koopt (al weet ik nog steeds niet voor welk soort van toepassing je best welke van de twee gebruikt – wij hebben gewoon naar de kleurtjes gekeken om te beslissen)?

  

• de kids trouwens hele leuke kadootjes hebben gekregen waar ze al heel vaak mee gespeeld hebben de laatste dagen!
• we trouwens nog het klasfeestje voor hun verjaardag moeten doen?
• het € 100 kost als je op een feestdag een slotenmaker nodig hebt om binnen te kunnen als je aan de binnenkant overal sleutels hebt laten opzitten?
• dat diezelfde slotenmaker in zo’n 20 seconden ‘binnen breekt’ als de deur gewoon toe getrokken is (want de deur in het slot draaien gaat uiteraard evenmin als de sleutel erop zit)?
• ik nog gigantisch veel te doen heb voor mijn eindwerk en dat ik in juni niet klaar zal geraken?
• ik nog slechts vijf examens en een eindwerk verwijderd ben van de titel ‘gezinswetenschapper’?
• ons huis zaterdag toch enkele uren volledig (allé, toch vrij volledig) aan kant geweest is?
• het gisteren gezellig – en lekker! – was op het familie-verjaardagsfeestje van ‘tante’ Ilse?
• het zonnetje deugd heeft gedaan!
• ik nog zoveel meer zou kunnen bedenken om te zeggen maar dat ik toch maar beter voor school verder werk?

Tot de volgende!

Zon zon zon 19 mei 2010

Wat een zalig zonnetje was dat vandaag… Ook al is het een paar maanden nà datum, vandaag was de timing uitstekend om alsnog de verjaardag van Bomma te vieren. Een gezellig terrasje, (bijna) de hele familie, een heel aantal speeltuigen vlakbij waaronder een springkasteel, lekkere taart, drankjes en de zon in het gezicht… super toch! Zoals Pé het verwoordde: ‘zo wordt ne mens 100 jaar…’. Voor de kinderen hoeft dat ook niet meer te zijn: een hele resem (achter-)neefjes en (achter-)nichtjes waar ze geweldig goed mee overeenkomen gecombineerd met de vrijheid om van hier naar daar te lopen, te springen, te huppelen, …

Eén klein nadeel aan al die zon: de zonnecrème en het herhaaldelijk smeren. Maar geef nu toe, wie zou daar nu over zagen?! Dat kleine ongemak kan er dan wel bij .

Wat Pé ook niet kan laten is om zijn klein- en achterkleinkinderen te verwennen met van die hebbedingetjes die je uit een automaat kan halen. Daar zijn ze dan weer even zoet mee…

Vijf-jarigen hebben heeft ook dat grote voordeel dat ze meer en meer zelfstandig zijn. LUXE voor de mama! Voetjes onder tafel, vitamientjes opdoen, tateren (of zoals wij ook zeggen ‘taterwateren’ – dat is niet één of andere variant van het Oostends dialect maar wel een verzonnen woord dat om weet ik veel welke reden is blijven plakken bij ons), … :-D

Aangezien deze mama zoals gewoonlijk wel haar fototoestel mee had maar van deze keer de geheugenkaart in de laptop-tas had laten zitten, zullen de foto’s nog eventjes op zich laten wachten…  (‘t Is te zeggen, ik heb dus wel foto’s gemaakt maar dan met het toestel van iemand anders. )

Bezoek van tante Heidi en Amy 28 september 2009

Wat een leuk ontspannen weekendje: lekker veel zon, zee en strand net wanneer mijn zus en mijn metekindje voor een weekendje op bezoek kwamen. Véél gefietst, op het strand gezeten, met de go-cars gereden (allé ja, de kids toch), naar het bosje geweest om te ravotten. Ronduit genieten van het gezelschap en van het temperatuurtje. Ondanks de chaos die een bijna 2-jarige in huis kan veroorzaken , zo mogen er nog weekends volgen…

Yana verkoopt ijsjes...

... en Niki verkoopt ijsjes

 

 

 

En nee, we gaan niet op het strand vandaag, echt niet… Tja. ‘t Was nog o zo leuk. Zelfs een living vloer vol zand doet me niet betreuren dat ik hen vlotjes heb laten doen. Integendeel, ronduit genieten was dat, zo bijna alleen op het strand van Oostende, in een uitermate zààààlig zonnetje en bijna geen wind…

Lekker dansen op het strand

Golven en Moni 31 augustus 2009

Wat blijkbaar een constante (of ‘konstante’?) wordt, is dat we telkens er bezoek is, richting zee aanzetten, ‘op aanvraag’ wel te verstaan. Niet dat dat niet fijn is hoor, maar het is gewoon heel grappig dat bezoekers het logisch vinden dat je als je in Oostende komt, je ook automatisch de zee moet gezien hebben. Wat nog grappiger is… is dat ik vroeger zelf zo één van die bezoekers was. :-)

Vandaag was dus een bezoekdag, deze keer van Moni en Francis. Dit was de eerste keer dat ze ons huisje zagen en ‘t blijft toch even leuk om die rondleiding te geven. Ondanks de bouwperikelen en de opgelopen achterstand en de nog steeds aanslepende mankementjes (en niet te vergeten de dozen en chaos) zijn we zeer fier op ons huisje. En de kinderen laten ook telkens vol trots hun roze slaapkamer en hun -niet bepaald opgeruimde- speelkamer zien.

En zoals de traditie dat vraagt, hebben we in de namiddag een strandbezoekje gepland. Een stralend zonnetje en ontzettend hoge temperaturen maakten het ideaal om ook een plonsje in de zee te wagen. Ineens dan ook de eerste echte plons in zee dit jaar denk ik. In de zomervakantie is het bij zo’n hitte dan ook echt niet aan te raden om naar zee te trekken. Of je moet al heel wat kilometers afleggen vooraleer je een plekje met zuurstof vindt. Maar op deze laatste zomervakantiedag was het dus echt wel aangenaam, nog steeds vrij druk, maar aangenaam. En net zoals vroeger, hadden de kids voldoende aan een onderbroek om de zee in te gaan. :-)  Zo over de golven springen brengt toch een zekere nostalgie naar boven… Zo leuk hé, zelfs als dertiger…
Foto’s volgen wanneer ik ze doorgestuurd krijg. (Ik vind het niet zo ideaal om mijn toestel in een zanderige en natte omgeving uit te halen. Dan toch eens werk maken van een low budget toestel?) 

En dan op weg naar Mémé, die nog steeds revalideert, stap voor stap. Een lekker ijsje gegeten, gelachen en gepraat, en dan met 2 vermoeide kids op de fiets terug naar huis. Jawel hoor, we laten de auto meer en meer staan nu Sean ook terug een fiets heeft. Ook al moeten we ons tempo op elkaar afstemmen (zijnde: ik iets sneller en Sean ‘iets’ of ‘iets veel’ trager), het is geweldig ontspannend om zo met z’n viertjes op stap te gaan.

Zo zit de dag er weer op. Fijn bezoek. Leuk dagje gehad!!

BosJE? 2 juli 2009

Voor wie niet uit de buurt komt, in Oostende is er (niet ver van onze nieuwe woonplaats) een ‘bosje’ met heel veel groen, veel water en uiteraard ook speeltuigen, cafetaria, mini-golf, … etc. Samen met de peuters en kleuters van De Zonnebloem was ik daar al wel twee keer geweest, maar deze keer ging ik er alleen op uit met de kids, in de fietskar. Los van het ongelofelijk heuvelachtig parcours (afstappen en duwen geblazen) heb ik dus in de verste verte mijn weg niet gevonden. Op goed geluk ben ik bij een speeltuin aanbeland, een hele leuke trouwens. Maar dan, de terugweg… ook niet evident. Alle oriëntatie ging aan me verloren door de bochten rond de waterplassen. Maar weet je, ‘t was een hele leuke namiddag. Zo lekker in het zonnetje fietsen (op dat duwen na) en in het zonnetje kijken naar de kids die spelen, geweldig ontspannend.
Alleen is dat bosje dus net iets groter dan ik in gedachten had.

Zonnetje 30 april 2009

Wat een zalig lekker zonnetje. Daar fleurt een mens toch van op! Daarjuist na school met de kids naar de speeltuin geweest, sinds deze week durven ze op de ‘mega grote glijbaan’ (en die is echt wel heel hoog en vraagt serieus klauterwerk om er op te geraken) en dus elke keer ik hen met de fiets van school ga halen krijgen ze me wel overhaald om eventjes te stoppen. En we maken dan ook elke keer een omweg langs de zandbak met speeltuigjes… Tja, zolang ik er de tijd voor kan nemen, waarom niet hé.